Αναγνώριση Πατρότητας: Εκούσια και Δικαστική Αναγνώριση Τέκνου – Διαδικασία, δικαιώματα και προθεσμίες

Η αναγνώριση πατρότητας αποτελεί σημαντική διαδικασία του Οικογενειακού Δικαίου, καθώς μέσω αυτής μπορεί να θεμελιωθεί νομικά η σχέση πατέρα και παιδιού που γεννήθηκε χωρίς γάμο των γονέων του.

Η διαδικασία έχει ουσιαστικές συνέπειες για την οικογενειακή κατάσταση του παιδιού, τη γονική μέριμνα, τη διατροφή, την επικοινωνία, το επώνυμο και τα κληρονομικά του δικαιώματα.

Πώς γίνεται η αναγνώριση πατρότητας; Χρειάζεται η συναίνεση της μητέρας; Τι συμβαίνει όταν ο πατέρας αρνείται να αναγνωρίσει το παιδί; Μπορεί να ζητηθεί δικαστική αναγνώριση με εξέταση DNA;

Η ελληνική νομοθεσία προβλέπει δύο βασικούς τρόπους αναγνώρισης πατρότητας: την εκούσια και τη δικαστική αναγνώριση.

1. Τι είναι η αναγνώριση πατρότητας;

Η αναγνώριση πατρότητας είναι η νομική διαδικασία με την οποία ιδρύεται η συγγενική σχέση μεταξύ πατέρα και τέκνου, όταν η πατρότητα δεν προκύπτει ήδη από άλλο νόμιμο τρόπο.

Σύμφωνα με το άρθρο 1463 του Αστικού Κώδικα, η συγγένεια με τον πατέρα και τους συγγενείς του μπορεί να ιδρυθεί μέσω εκούσιας ή δικαστικής αναγνώρισης.

Η αναγνώριση έχει σημαντικές έννομες συνέπειες, καθώς θεμελιώνει τη νομική σχέση του παιδιού με την πατρική οικογένεια.

Η αναγνώριση δεν αφορά απλώς την καταχώριση του ονόματος του πατέρα στη ληξιαρχική πράξη γέννησης, αλλά τη δημιουργία συγγενικής σχέσης με συγκεκριμένα δικαιώματα και υποχρεώσεις.

2. Ποια είναι η διαφορά εκούσιας και δικαστικής αναγνώρισης;

Η βασική διαφορά βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο καθορίζεται νομικά η πατρότητα.

Εκούσια αναγνώριση

Πραγματοποιείται με την προβλεπόμενη νόμιμη δήλωση του πατέρα και, κατά κανόνα, με τη συναίνεση της μητέρας.

Όταν υπάρχει συμφωνία, η διαδικασία μπορεί να ολοκληρωθεί χωρίς δικαστική αντιδικία.

Δικαστική αναγνώριση

Πραγματοποιείται μέσω δικαστικής διαδικασίας, όταν δεν έχει λάβει χώρα εκούσια αναγνώριση και συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις.

Το δικαστήριο εξετάζει τα πραγματικά περιστατικά και τα αποδεικτικά στοιχεία που αφορούν την πατρότητα.

Η δικαστική διαδικασία μπορεί να είναι αναγκαία τόσο όταν ο φερόμενος πατέρας αρνείται να αναγνωρίσει το παιδί όσο και σε ορισμένες περιπτώσεις άρνησης συναίνεσης της μητέρας.

3. Πώς γίνεται η εκούσια αναγνώριση πατρότητας;

Η εκούσια αναγνώριση προβλέπεται από τα άρθρα 1475 και 1476 ΑΚ.

Κατά κανόνα απαιτούνται:

1. Η βούληση του πατέρα να αναγνωρίσει το παιδί.

2. Η συναίνεση της μητέρας.

3. Η τήρηση του νόμιμου τύπου.

4. Οι προβλεπόμενες ληξιαρχικές ενέργειες μετά την αναγνώριση.

Η αναγνώριση από τον πατέρα μπορεί να γίνει με δήλωση ενώπιον συμβολαιογράφου ή με διαθήκη, σύμφωνα με τον νόμο.

Η συναίνεση της μητέρας παρέχεται με συμβολαιογραφική δήλωση.

Οι σχετικές δηλώσεις γίνονται αυτοπροσώπως, χωρίς αίρεση ή προθεσμία.

Η εκούσια αναγνώριση είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί χωρίς οι γονείς να έχουν τελέσει γάμο ή να συμβιώνουν.

4. Χρειάζεται πάντοτε η συναίνεση της μητέρας;

Κατά τον γενικό κανόνα, για την εκούσια αναγνώριση απαιτείται η συναίνεση της μητέρας.

Ωστόσο, το άρθρο 1475 ΑΚ προβλέπει ειδικές περιπτώσεις στις οποίες η αναγνώριση μπορεί να γίνει χωρίς τη συναίνεσή της, όπως όταν η μητέρα έχει αποβιώσει ή δεν διαθέτει δικαιοπρακτική ικανότητα.

Εάν η μητέρα αρνείται να συναινέσει, ο πατέρας μπορεί, υπό τις νόμιμες προϋποθέσεις, να επιδιώξει τη δικαστική αναγνώριση.

Η άρνηση συναίνεσης της μητέρας δεν αποκλείει σε κάθε περίπτωση τη δυνατότητα νομικής αναγνώρισης της πατρότητας.

5. Μπορεί η αναγνώριση να γίνει πριν από τη γέννηση του παιδιού;

Η αναγνώριση κυοφορούμενου τέκνου μπορεί να εξεταστεί σύμφωνα με τις εφαρμοστέες διατάξεις και τις προϋποθέσεις της εκούσιας αναγνώρισης.

Πριν από τη σύνταξη της σχετικής πράξης, πρέπει να ελεγχθούν η οικογενειακή κατάσταση των γονέων και η ύπαρξη τυχόν νομικού τεκμηρίου πατρότητας.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται όταν η μητέρα είναι έγγαμη ή έχει λυθεί πρόσφατα ο γάμος της, καθώς μπορεί να εφαρμόζονται ειδικοί κανόνες για το τεκμήριο πατρότητας του συζύγου.

6. Τι συμβαίνει όταν ο πατέρας αρνείται να αναγνωρίσει το παιδί;

Όταν ο φερόμενος πατέρας αρνείται να προβεί σε εκούσια αναγνώριση, μπορεί να ζητηθεί δικαστική αναγνώριση πατρότητας.

Σύμφωνα με το άρθρο 1479 ΑΚ, δικαίωμα άσκησης αγωγής έχουν, μεταξύ άλλων, η μητέρα και το τέκνο.

Η διαδικασία αποσκοπεί στη δικαστική διαπίστωση της πατρότητας, βάσει των αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίζονται και αξιολογούνται.

Η άρνηση του φερόμενου πατέρα δεν αποκλείει την αναγνώριση, εφόσον αποδειχθεί η πατρότητα σύμφωνα με τον νόμο.

7. Πώς γίνεται η δικαστική αναγνώριση πατρότητας;

Η διαδικασία περιλαμβάνει ορισμένα βασικά στάδια.

1ο στάδιο – Νομική αξιολόγηση της υπόθεσης

Εξετάζεται η οικογενειακή κατάσταση της μητέρας, η νομική κατάσταση του παιδιού και η δυνατότητα άσκησης αγωγής αναγνώρισης.

2ο στάδιο – Έλεγχος των νόμιμων προθεσμιών

Ελέγχεται εάν ο ενδιαφερόμενος έχει δικαίωμα άσκησης αγωγής και εάν έχει παρέλθει κάποια αποσβεστική προθεσμία.

3ο στάδιο – Συγκέντρωση αποδεικτικών στοιχείων

Συγκεντρώνονται τα νόμιμα διαθέσιμα στοιχεία που μπορούν να τεκμηριώσουν την πατρότητα.

4ο στάδιο – Σύνταξη και κατάθεση αγωγής

Κατατίθεται στο αρμόδιο δικαστήριο το κατάλληλο δικόγραφο, με αναφορά στα πραγματικά περιστατικά και στη νομική βάση της αξίωσης.

5ο στάδιο – Αποδεικτική διαδικασία

Το δικαστήριο εξετάζει τα στοιχεία της υπόθεσης και, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις, μπορεί να αξιοποιηθεί γενετική πραγματογνωμοσύνη.

6ο στάδιο – Έκδοση δικαστικής απόφασης

Εφόσον γίνει δεκτή η αγωγή και η απόφαση αποκτήσει την απαιτούμενη ισχύ, πραγματοποιούνται οι αναγκαίες ληξιαρχικές ενέργειες.

8. Είναι απαραίτητη η εξέταση DNA;

Η γενετική εξέταση αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό αποδεικτικό μέσο στις υποθέσεις δικαστικής αναγνώρισης πατρότητας.

Μέσω της σύγκρισης γενετικού υλικού μπορεί να εξεταστεί η βιολογική σχέση μεταξύ του παιδιού και του φερόμενου πατέρα.

Ωστόσο, η εξέταση DNA δεν αποτελεί αυτομάτως υποχρεωτικό στάδιο σε κάθε υπόθεση αναγνώρισης.

Το δικαστήριο αποφασίζει για τα αναγκαία αποδεικτικά μέσα σύμφωνα με τους εφαρμοστέους δικονομικούς κανόνες.

Η πραγματοποίηση ιδιωτικής εξέτασης χωρίς τις απαιτούμενες νόμιμες προϋποθέσεις δεν εξασφαλίζει ότι το αποτέλεσμά της θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί δικαστικά.

9. Τι συμβαίνει αν ο φερόμενος πατέρας αρνείται να υποβληθεί σε εξέταση DNA;

Η άρνηση συμμετοχής σε δικαστικά διαταχθείσα γενετική εξέταση μπορεί να έχει αποδεικτικές συνέπειες.

Οι συνέπειες αυτές εξετάζονται με βάση τις ειδικές διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και τα πραγματικά περιστατικά.

Δεν πρέπει να θεωρείται ότι κάθε άρνηση οδηγεί αυτόματα σε αναγνώριση πατρότητας.

Ωστόσο, η συμπεριφορά του προσώπου που αρνείται την εξέταση μπορεί να έχει ιδιαίτερη σημασία κατά τη δικαστική αξιολόγηση.

10. Ποιες προθεσμίες ισχύουν για τη δικαστική αναγνώριση;

Το άρθρο 1483 ΑΚ προβλέπει συγκεκριμένες αποσβεστικές προθεσμίες.

Ειδικότερα:

Για τη μητέρα: Το δικαίωμα δικαστικής αναγνώρισης αποσβήνεται, κατά τον γενικό κανόνα, πέντε χρόνια μετά τον τοκετό.

Για το τέκνο: Το δικαίωμα αποσβήνεται ένα έτος μετά την ενηλικίωσή του.

Για τον πατέρα ή τους γονείς του: Στις περιπτώσεις που έχουν δικαίωμα δικαστικής αναγνώρισης λόγω άρνησης συναίνεσης της μητέρας, προβλέπεται προθεσμία δύο ετών από την άρνηση.

Ο νόμος περιλαμβάνει και ειδικές ρυθμίσεις για περιπτώσεις στις οποίες προηγήθηκε προσβολή πατρότητας.

Η τήρηση των προθεσμιών είναι καθοριστικής σημασίας, καθώς η άπρακτη παρέλευσή τους μπορεί να οδηγήσει σε απόσβεση του δικαιώματος άσκησης της αγωγής.

11. Τι γίνεται όταν η μητέρα είναι παντρεμένη με άλλον άνδρα;

Η περίπτωση αυτή απαιτεί ιδιαίτερη νομική προσοχή.

Ο Αστικός Κώδικας προβλέπει τεκμήριο πατρότητας για το τέκνο που γεννιέται κατά τη διάρκεια του γάμου ή εντός του νόμιμου χρονικού διαστήματος μετά τη λύση ή την ακύρωσή του.

Εάν υφίσταται νομικά καθορισμένη πατρότητα του συζύγου, δεν μπορεί να παρακαμφθεί απλώς μέσω εκούσιας αναγνώρισης από άλλον άνδρα.

Ενδέχεται να απαιτείται προηγούμενη προσβολή της πατρότητας και στη συνέχεια εξέταση της δυνατότητας αναγνώρισης από τον βιολογικό πατέρα.

Οι σχετικές διαδικασίες έχουν διαφορετικές προϋποθέσεις και αυστηρές προθεσμίες.

12. Τι δικαιώματα αποκτά το παιδί μετά την αναγνώριση;

Η αναγνώριση ιδρύει τη συγγενική σχέση του παιδιού με τον πατέρα και τους συγγενείς του.

Η σχέση αυτή συνδέεται με σημαντικά δικαιώματα και έννομες συνέπειες.

Δικαίωμα διατροφής

Η νομικά θεμελιωμένη πατρότητα συνδέεται με τις υποχρεώσεις διατροφής που προβλέπει ο Αστικός Κώδικας.

Οι γονείς υποχρεούνται να συνεισφέρουν στην κάλυψη των αναγκών του παιδιού σύμφωνα με τις οικονομικές τους δυνατότητες.

Κληρονομικά δικαιώματα

Το αναγνωρισμένο τέκνο αποκτά τη νόμιμη συγγενική σχέση που θεμελιώνει τα αντίστοιχα κληρονομικά δικαιώματα.

Γονική μέριμνα

Η αναγνώριση επιφέρει συνέπειες ως προς τη γονική μέριμνα, σύμφωνα με το άρθρο 1515 ΑΚ.

Επώνυμο

Μπορεί να εξεταστεί η προσθήκη ή μεταβολή του επωνύμου σύμφωνα με το άρθρο 1506 ΑΚ και τις προβλεπόμενες διαδικασίες.

Η αναγνώριση δεν μεταβάλλει μόνο τη ληξιαρχική κατάσταση του παιδιού, αλλά θεμελιώνει μια πλήρη νομική συγγενική σχέση.

13. Ποιος ασκεί τη γονική μέριμνα μετά την αναγνώριση;

Σύμφωνα με το άρθρο 1515 ΑΚ, η γονική μέριμνα παιδιού που γεννήθηκε και παραμένει χωρίς γάμο των γονέων του ανήκει αρχικά στη μητέρα.

Όταν το παιδί αναγνωρίζεται εκούσια ή δικαστικά με αγωγή που άσκησε ο πατέρας, αποκτά γονική μέριμνα και ο πατέρας, την οποία ασκεί από κοινού με τη μητέρα.

Αν οι γονείς δεν ζουν μαζί, εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις για την άσκηση της γονικής μέριμνας μετά τη διάσταση.

Διαφορετική είναι η περίπτωση δικαστικής αναγνώρισης στην οποία ο πατέρας αντιδίκησε.

Τότε, σύμφωνα με το άρθρο 1515 ΑΚ, δεν ασκεί αυτομάτως τη γονική μέριμνα, εκτός αν υπάρχει συμφωνία των γονέων ή διαφορετική δικαστική ρύθμιση με βάση το συμφέρον του παιδιού.

Για τον λόγο αυτό, πρέπει να διακρίνεται ο τρόπος αναγνώρισης από το ζήτημα της άσκησης της γονικής μέριμνας.

14. Μπορεί να ζητηθεί διατροφή μετά τη δικαστική αναγνώριση;

Ναι. Η αναγνώριση της πατρότητας δημιουργεί τη νομική συγγενική σχέση από την οποία απορρέουν, μεταξύ άλλων, υποχρεώσεις διατροφής.

Η μητέρα, ως νόμιμη εκπρόσωπος του ανήλικου τέκνου στις περιπτώσεις που προβλέπει ο νόμος, μπορεί να επιδιώξει τη δικαστική διεκδίκηση της διατροφής του.

Το ποσό προσδιορίζεται με βάση:

• Τις εύλογες ανάγκες του παιδιού.

• Την ηλικία και τις συνθήκες διαβίωσής του.

• Τα εισοδήματα και τις οικονομικές δυνατότητες των γονέων.

• Την πραγματική συνεισφορά κάθε γονέα.

Η διεκδίκηση διατροφής για παρελθόντα χρόνο υπόκειται σε ειδικούς νόμιμους κανόνες και δεν πρέπει να θεωρείται αυτομάτως δυνατή για οποιαδήποτε προηγούμενη περίοδο.

15. Μπορεί το παιδί να αποκτήσει το επώνυμο του πατέρα;

Η αναγνώριση δεν σημαίνει ότι το επώνυμο του παιδιού αλλάζει αυτομάτως σε κάθε περίπτωση.

Σύμφωνα με το άρθρο 1506 ΑΚ, μετά την εκούσια ή δικαστική αναγνώριση προβλέπεται η δυνατότητα προσθήκης του πατρικού επωνύμου στο επώνυμο του παιδιού, με τις νόμιμες προϋποθέσεις.

Η σχετική δήλωση πρέπει να πραγματοποιηθεί εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας ενός έτους από την ολοκλήρωση της αναγνώρισης.

Η ακριβής διαδικασία εξαρτάται από την ηλικία του τέκνου και τα πρόσωπα που προβαίνουν στη δήλωση.

16. Μπορεί να αναγνωριστεί η πατρότητα μετά την ενηλικίωση του παιδιού;

Η ενηλικίωση δεν αποκλείει σε κάθε περίπτωση τη δυνατότητα εκούσιας αναγνώρισης.

Όσον αφορά όμως τη δικαστική αναγνώριση, το άρθρο 1483 ΑΚ προβλέπει ειδική αποσβεστική προθεσμία για το δικαίωμα του τέκνου.

Κατά τον γενικό κανόνα, το δικαίωμα του τέκνου να ζητήσει δικαστικά την αναγνώριση αποσβήνεται ένα έτος μετά την ενηλικίωσή του.

Για τον λόγο αυτό, όταν πρόκειται για ενήλικο τέκνο, χρειάζεται ιδιαίτερα προσεκτικός έλεγχος του επιδιωκόμενου τρόπου αναγνώρισης και των προθεσμιών.

17. Τι γίνεται αν ο φερόμενος πατέρας έχει αποβιώσει;

Ο θάνατος του φερόμενου πατέρα μπορεί να δημιουργήσει ειδικά ζητήματα για την αναγνώριση της πατρότητας.

Ανάλογα με την περίπτωση, πρέπει να εξεταστούν:

• Η δυνατότητα και ο τρόπος δικαστικής αναγνώρισης.

• Τα πρόσωπα που νομιμοποιούνται να συμμετέχουν στη διαδικασία.

• Τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία.

• Οι νόμιμες προθεσμίες.

• Τυχόν κληρονομικές συνέπειες.

Η υπόθεση μπορεί να απαιτεί συνδυασμένη εξέταση των διατάξεων του Οικογενειακού και του Κληρονομικού Δικαίου.

18. Μπορεί να προσβληθεί μια εκούσια αναγνώριση;

Ο Αστικός Κώδικας προβλέπει ειδική δυνατότητα προσβολής της εκούσιας αναγνώρισης υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Σύμφωνα με το άρθρο 1477 ΑΚ, το τέκνο, καθώς και ορισμένα άλλα πρόσωπα στις ειδικά προβλεπόμενες περιπτώσεις, μπορούν να προσβάλουν την αναγνώριση για τον λόγο ότι αυτός που αναγνωρίστηκε ως πατέρας δεν είναι ο πραγματικός πατέρας.

Η διαδικασία διέπεται από ειδικούς κανόνες νομιμοποίησης και προθεσμιών.

Η αναγνώριση δεν μπορεί να ανακληθεί απλώς επειδή μεταβλήθηκε η βούληση εκείνου που προέβη στη δήλωση.

19. Ποια δικαιολογητικά χρειάζονται για την αναγνώριση πατρότητας;

Τα απαραίτητα δικαιολογητικά εξαρτώνται από το αν πρόκειται για εκούσια ή δικαστική αναγνώριση.

Για εκούσια αναγνώριση

Ενδεικτικά μπορεί να απαιτούνται:

• Δελτία ταυτότητας ή διαβατήρια των γονέων.

• Ληξιαρχική πράξη γέννησης του παιδιού, εφόσον έχει γεννηθεί.

• Στοιχεία οικογενειακής κατάστασης.

• Τα αναγκαία στοιχεία για τη σύνταξη της συμβολαιογραφικής πράξης.

• Τυχόν πρόσθετα έγγραφα που απαιτούνται λόγω ειδικών περιστάσεων.

Για δικαστική αναγνώριση

Ενδεικτικά μπορεί να χρειάζονται:

• Ληξιαρχική πράξη γέννησης.

• Πιστοποιητικά οικογενειακής κατάστασης.

• Στοιχεία που αφορούν τη σχέση των γονέων κατά το κρίσιμο διάστημα.

• Νόμιμα διαθέσιμη αλληλογραφία ή άλλα αποδεικτικά μέσα.

• Στοιχεία σχετικά με προηγούμενη άρνηση εκούσιας αναγνώρισης.

• Τυχόν υπάρχοντα αποτελέσματα γενετικών εξετάσεων που μπορούν να αξιοποιηθούν νόμιμα.

• Έγγραφα σχετικά με προϋπάρχουσα νομική πατρότητα.

Η ακριβής επιλογή των εγγράφων γίνεται μετά την αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών.

20. Συχνές ερωτήσεις για την αναγνώριση πατρότητας

Μπορεί ο πατέρας να αναγνωρίσει το παιδί χωρίς να παντρευτεί τη μητέρα;

Ναι. Ο γάμος δεν αποτελεί προϋπόθεση εκούσιας αναγνώρισης.

Χρειάζεται η συναίνεση της μητέρας;

Κατά κανόνα ναι, στην εκούσια αναγνώριση, με τις εξαιρέσεις που προβλέπει ο νόμος.

Τι γίνεται αν η μητέρα αρνείται να συναινέσει;

Ο πατέρας μπορεί να εξετάσει τη δυνατότητα δικαστικής αναγνώρισης, σύμφωνα με το άρθρο 1479 ΑΚ.

Μπορεί η μητέρα να ζητήσει δικαστική αναγνώριση όταν ο πατέρας αρνείται;

Ναι, εφόσον συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις και δεν έχει αποσβεστεί το σχετικό δικαίωμα.

Είναι υποχρεωτικό το τεστ DNA;

Όχι σε κάθε περίπτωση. Η αναγκαιότητα και ο τρόπος διενέργειάς του εξετάζονται στο πλαίσιο της αποδεικτικής διαδικασίας.

Πόσο χρόνο έχω για να ασκήσω αγωγή;

Οι προθεσμίες διαφέρουν ανάλογα με το πρόσωπο που ασκεί την αγωγή και τις ειδικές περιστάσεις. Το άρθρο 1483 ΑΚ προβλέπει τους βασικούς κανόνες.

Αποκτά ο πατέρας αυτομάτως γονική μέριμνα;

Εξαρτάται από τον τρόπο αναγνώρισης και τις ειδικές ρυθμίσεις του άρθρου 1515 ΑΚ.

Το αναγνωρισμένο παιδί έχει κληρονομικά δικαιώματα;

Ναι. Η αναγνώριση θεμελιώνει τη συγγενική σχέση που συνδέεται με τα αντίστοιχα κληρονομικά δικαιώματα.

Μπορεί να ζητηθεί διατροφή μετά την αναγνώριση;

Ναι, σύμφωνα με τους νόμιμους κανόνες για την υποχρέωση διατροφής και τη δικαστική διεκδίκησή της.

Αλλάζει αυτομάτως το επώνυμο του παιδιού;

Όχι. Ισχύουν οι ειδικές προϋποθέσεις και διαδικασίες του άρθρου 1506 ΑΚ.

21. Γιατί είναι σημαντική η έγκαιρη νομική καθοδήγηση;

Η αναγνώριση πατρότητας δεν είναι μόνο μια τυπική διαδικασία. Επηρεάζει τη νομική και οικογενειακή κατάσταση του παιδιού, καθώς και σημαντικά προσωπικά και περιουσιακά δικαιώματά του.

Η σωστή νομική προετοιμασία συμβάλλει:

• Στην επιλογή μεταξύ εκούσιας και δικαστικής αναγνώρισης.

• Στον έλεγχο των προθεσμιών.

• Στη συγκέντρωση των απαραίτητων αποδεικτικών στοιχείων.

• Στην προετοιμασία της δικαστικής διαδικασίας.

• Στην αντιμετώπιση διαφωνιών μεταξύ των γονέων.

• Στην αξιολόγηση των συνεπειών για τη γονική μέριμνα.

• Στην προστασία των δικαιωμάτων διατροφής και κληρονομικής διαδοχής.

Βασικός σκοπός της διαδικασίας είναι η νόμιμη θεμελίωση της συγγενικής σχέσης και η προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που προβλέπει ο νόμος.

 

Το δικηγορικό γραφείο παρέχει νομική υποστήριξη σε υποθέσεις εκούσιας και δικαστικής αναγνώρισης πατρότητας, δικαστικών διαφορών σχετικά με τη συγγένεια, προσβολής αναγνώρισης, γονικής μέριμνας και δικαιωμάτων ανήλικων τέκνων.

Κάθε υπόθεση εξετάζεται εξατομικευμένα, με βάση τις ιδιαίτερες οικογενειακές συνθήκες, τις ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις και τις ανάγκες του παιδιού.